13 :: Tvinnfóblús

Í mál og tegurfræði er oft talað um að einhverjir hlutir gildi næstum allsstaðar. Í mál og tegurfræði erum við með hluti sem heita mál. Þetta er frekar gagnsæ nafngift því þessi mál mæla einmitt hluti. Til að taka dæmi úr daglega lífinu mæla Lebesgue-málin í hinum ýmsu víddum lengd, flatarmál og þvermál hluta. En eins og hlutir geta haft enga lengd geta málin okkar sagt okkur að það sem við erum að mæla hafi málið núll. Að hlutur gildi næstum allsstaðar þýðir þá að ef þú tekur alla þá staði þar sem hann gildir ekki saman og mælir þá hafa þeir málið núll. Í mjög gagnlegum skilningi skipta þeir ekki máli.

Það er næstum alltaf gaman í stærðfræði.

Í kvöld er ekki gaman í stærðfræði því ég get ekki sýnt að ákveðin röð sé alsamleitin innaní C. Og vegna þess að ég get það ekki, og öll lausnin mín á dæminu byggir á að ég hafi sýnt það, sit ég uppi með tvær blaðsíður af engu til að skila til Ragnars á morgun.

Ekki að ég hafi aldrei skilað rugli áður, guð má vita að ég hef skilað ótrúlegu rugli í gegnum tíðina *, en með því að skila minna en hundrað prósent réttri lausn til Ragnars er maður einhvern veginn að bregðast honum. Hann verður ekki reiður, hann verður vonsvikinn. Og málið er að þessi gaur hefur þetta... je ne sais quas sem gerir það að verkum að það síðasta sem maður vill gera er að valda honum vonbrigðum.

Ohh.

* Einu sinni fékk ég eftirfarandi komment við heimadæmi sem ég skilaði til Reynis: ,,Þetta er rangt af svo mörgum ástæðum að það mætti skrifa litla ritgerð um það.'' Ég er á báðum áttum um hvort ég eigi að ramma þetta dæmablað inn og setja það upp á vegg hjá mér, eða ramma það inn og setja það á vegginn í Féló.