4 :: Af spörfuglum og kanónum

Áðan tók ég eftir að klukkan á símanum mínum, sem er eina klukkan sem ég er með á mér dagsdaglega eftir að ég týndi úrinu mínu í Eistlandi fyrir rúmlega tveim árum, var orðin tíu mínútum of sein. Ég hef vitað af því síðustu tvo mánuði eða svo að hún hefur verið að seinka sér en það hefur ekki komið verulega að sök fyrr en nú, og ég vil auðvitað skýringu á þessu máli því þetta er ótækt með öllu.

Eins og allir sem voru ekki í falsnámi í framhaldsskóla vita eru Lorentz-Einstein jöfnurnar fyrir tíma á forminu

t' = t / (1 - v^2/c^2)

þar sem t er tími einstaklings á ferð v, c er hraði ljóss í tómarúmi og t' er tími einstaklings í kyrrstöðu. Nú reiknast mér til að þessi tíu mínútna seinkun á klukkunni minni jafngildi því að ég hafi ferðast með hraðanum 1,5 prósent af ljóshraða síðustu tvo mánuði.

Þetta er óhugguleg niðurstaða því ég hef ekki fundið fyrir neinni hröðun þennan tíma, svo ég neyðist til að álykta að í grennd um mig sé ljóshraðinn töluvert minni en annarsstaðar í alheiminum, og því gætir áhrifa afstæðiskenningarinnar meira í daglegu lífi mínu en flestra annarra.

Þar með er peningaáhyggjum mínum lokið því ég get örugglega lifað ágætlega á að koma fram í eðlisfræðipartíum um allan heim og verð þar af leiðandi í beinni samkeppni við súludansara og vændiskonur. Framtíðin er björt.

Nú eða ég get bara drullast til að hlaða símann minn þegar batteríið er að verða búið.